Ο Νερούδα είναι μετά τον Ελύτη ο αγαπημένος μου ποιητής. Ερωτευμένος από τον πρώτο στίχο. Με τη θάλασσα, τα λουλούδια, τα φύλλα που τα παίρνει ο άνεμος. Με τις λέξεις που παρά τα μελτέμια δεν χάνονται. Πέφτουν μέσα σου και ριζώνουν. Και βγάζουν καρπούς και γεννούν άλλες λέξεις που σε ταξιδεύουν.
Το μικρό βιβλίο του «Ερωτικά ποιήματα» σε απόδοση της Αγάθης Δημητρούκα (εκδόσεις Πατάκη) είναι μια υπέροχη δίγλωσση έκδοση που διαβάζεις με μια ανάσα. Πρόκειται για μια μικρή συλλογή με τα περισσότερα ποιήματα τα οποία ο Χιλιανός ποιητής έγραψε σε εκείνο το ιταλικό νησί που αυτοεξορίστηκε το 1948, όταν η κυβέρνηση του Πρόεδρου Γκονζάλες Βιντέλα απαγόρευσε τον κομμουνισμό και έβγαλε ένταλμα σύλληψης εις βάρος του για τη δράση του.
Όλο το βιβλίο είναι μια ερωτική εξομολόγηση: 93 σελίδες γεμάτες παραφορά και έρωτα και εικόνες από τοπία που θυμίζουν τα πλάνα από την πολυβραβευμένη ταινία Il Postino (1994) του Μάικλ Ράντφορντ. Η Μεσόγειος, τα ασβεστωμένα στενάκια, η λιτή ομορφιά ενός κατάλευκου σπιτιού χτισμένου στο γκρεμό, η μαγεία ενός παραθύρου που ατενίζει τη θάλασσα από ψηλά. Τα κύματα που σκάνε στα βράχια, τα παλιά καφενεία, τα καλάθια με τα φρούτα και τα λαχανικά στην κουζίνα, οι γκρίζες πέτρες κι οι λαξευμένοι βράχοι απ' το ιώδιο, τα ανοιξιάτικα λουλούδια, τα ξύλα που ξεβράζει το νερό, τα μονοπάτια του φεγγαριού στο πέλαγος... Διαβάζεις τα λόγια του ερωτευμένου Νερούδα για την αγαπημένη του Ματίλδε Ουρρούτια και καταλαβαίνεις ότι αυτή η αλήθεια είναι η μόνη που σε αφορά. Και αφήνεις για λίγο τους Ντον (ΝτεΛίλλο και Ντρέιπερ) να περιμένουν και απολαμβάνεις την ανοιξιάτικη ομορφιά σε μια βεράντα που αν και βρίσκεται στην καρδιά της πόλης σου επιτρέπει να φεύγεις όσο χρειάζεσαι για να μη φρικάρεις από την πολλή πραγματικότητα. Με διαβάσματα στη σκιά των δέντρων και καφέδες και μουσικές...
*Στίχος από το
ποίημα Επιθαλάμιο του Πάμπλο Νερούδα.
Θα το βρείτε στη σελίδα 59 της μικρής
έκδοσης των εκδόσεων Πατάκη.
