Κόντρα σε όλους εκείνους που στοχοποίησαν τη ζωή μας. Που βάφτισαν το φετινό Σεπτέμβρη «τραγικό». Που φόρτωσαν με φόβο το φθινόπωρο. Κόντρα σε όποιον προσπαθεί να μας αρπάξει το θάρρος, βάζουμε ασπίδα τις μικρές μας χαρές. Τις στιγμές εκείνες που φωτίζουν τη ζωή μας. Τις βόλτες με το ποδήλατο, μετά το γραφείο, στο δροσερό αεράκι της νύχτας. Τα θερινά σινεμά για να δούμε τη νέα ταινία του Γούντι Άλεν. Τους πρωινούς ζεστούς καφέδες στις βεράντες. 


Τις συναυλίες και τις παραστάσεις στο Ηρώδειο. Τα απογεύματα στις πλατείες. Τις νέες εκθέσεις στα μουσεία και τις γκαλερί. Τα βιβλία που διαβάζουμε στο κρεβάτι.


Απέναντι στην τρομοκρατία υψώνουμε τις επιθυμίες μας. Και αντιστεκόμαστε στη μιζέρια κάνοντας νέα σχέδια για το χειμώνα: Να ονειρεύεσαι θέατρα το Σαββατόβραδο, να βγαίνεις από το φουαγιέ κουμπώνοντας το ζεστό σου μαύρο παλτό. Να πίνεις ένα ακόμα ποτό συζητώντας για το έργο. Να αναρωτιέσαι αν θα προλάβεις την κουζίνα ανοιχτή στο αγαπημένο σου εστιατόριο. Να κοιτάς το πρόγραμμα της Λυρικής Σκηνής για τη νέα σεζόν και να νιώθεις αισιοδοξία που ακόμα και μέσα σε όλη αυτή τη θλίψη γίνονται πράγματα στην τέχνη. Πράγματα που σου θυμίζουν ότι είσαι άνθρωπος. Με δυο λόγια, ακόμα κι αν δεν μπορείς πια να κάνεις τίποτα απ' αυτά να μην σταματήσεις να τα ονειρεύεσαι. Γιατί οι άνθρωποι που ονειρεύονται κάποια στιγμή αντιδρούν. Διεκδικούν. Έχουν το θάρρος να παλέψουν για ό,τι τους ανήκει. Για όσα θέλουν. Ή για εκείνα που δεν μπορούν πια να απολαύσουν.


Στο Instagram το βιβλίο βασιλεύει. Το καλοκαίρι περισσότερο από ποτέ. Όπου κι αν κοιτάξεις κάποιος διαβάζει... Ξαπλωμένος σε μια πετσέτα στην αμμουδιά. Στα στρογγυλά βότσαλα. Στη σεζ λονγκ. Πλάι στην πισίνα. Στο τραπέζι του πρωινού. Στο λιμάνι περιμένοντας το πλοίο. Στο κατάστρωμα με το αεράκι να θροΐζει απαλά τις σελίδες. Στο καφενείο του χωριού, τρώγοντας γλυκό του κουταλιού. Στη βεράντα με ένα δροσερό κοκτλέιλ. Στο πάρκο. Στο γρασίδι με το σκυλί κουλουριασμένο στα πόδια. Στο κρεβάτι με τα στόρια ακόμα κλειστά. Κάτω από τον ήλιο. Στη σκιά ενός πεύκου. Στην αιώρα. Στην αγκαλιά κάποιου που αγαπά. Διαβάζει και κοιτά τους αντικατοπτρισμούς στο κρυστάλλινο νερό της πισίνας ή στο διάφανο κύμα της θάλασσας που του χαϊδεύει τα πόδια. Αφήνει το βιβλίο ανοιχτό στο στήθος και ονειρεύεται. Τσακίζει τη σελίδα με το χέρι και βουτά. Βουτά σ' αυτό το υπέροχο μπλε του καλοκαιριού. Και είναι σαν να γυρίζει σελίδα στη στιγμή σε όλα αυτά που έναν ολόκληρο χειμώνα του χαλούσαν το κέφι...
























































Υ.Γ. Όλες οι φωτογραφίες είναι από το Instagram. Τις επέλεξα από 8400 αναρτήσεις στο tag #book. Κι έφτιαξα ένα μικρό άλμπουμ από τις διακοπές των βιβλιόφιλων σε όλο τον κόσμο.